Ustawa o prawach pacjentów w Słowenii została zawarta dość niedawno. Ustawa stała się ważna w dniu 26 lutego 2008 r. Ustawa określa prawa pacjenta, jako użytkownika usług służby zdrowia, określa również procedury egzekwowania praw, z sytuacji ich naruszenia.

Ustawa Służby Zdrowia określa środki i działania, które są podejmowane przez lekarzy specjalistów w ochronie zdrowia, diagnozowania i leczenia pacjentów i rannych. Określa ona również przebieg oraz charakter leczenia publicznej opieki zdrowotnej i specjalistów.


Słoweńska Konstytucja określa prawo do godności osobistej i nietykalności osoby fizycznej i psychicznej integralności i praw jednostki. Wszelkie procedury medyczne wymagają zgody pacjenta. Lekarz powinien poinformować pacjenta o jego stanie zdrowia, przebiegu choroby, możliwym zastosowaniu metod leczniczych, ich skuteczności i ryzyku z nimi związanym.

Lekaż musi również poinformować pacjenta o wszelkich możliwych konsekwencjach leczenia, zagrożeniach, działaniach niepożądanych i innych niedogodnościach leczenia. Zgoda musi być złożona przez pacjenta na piśmie. Może się on również zgodzić ustnie, jeśli decyzja ta przebiega w obecności dwóch pełnoletnich światków.

Jeśli leży to w interesie zdrowia pacjenta, a nie jest on zdolny do wyrażenia zgody, ani jego bliscy czy przedstawiciele, wtedy lekarz może podjąć interwencję bez jego zgody. Pacjent może przyjąć opiekę lekarską lub odmówić jej bez wyrażania wyraźnej przyczyny. Osoba pełnoletnia może wyznaczyć właściwa osobę, która będzie podejmowała decyzje o odmowie lub zgodzie na leczenie lub w sprawie innych praw wynikających z ustawy.

Pacjent ma prawo do informacji o jego zdrowiu. Ma on również prawo nie wiedzieć, chyba że brak poinformowania pacjenta o stanie jego zdrowia mógłby stanowić dla niego zagrożenia. Ustawa o prawach pacjentów daje pacjentom prawo do ich dokumentacji medycznej.

W obecności lekarza pacjent może zobaczyć swoje akta medyczne i przepisywać je bez przeszkód. Pacjent ma również prawo do plików elektronicznych i informacji zawartych na jego karcie ubezpieczenia zdrowotnego. Może on również wyznaczyć osobę, która będzie mogła zrobić wgląd w jego dokumentację medyczną, jak również zakazać danej osobie takiego działania. Dane osobowe pacjenta są poufne.

Lekarze natomiast zobowiązani są do przestrzegania tajemnicy zawodowej w stosunku do wszystkiego czego dowiedzą się o pacjentach w trakcie swojej pracy. Prawo do prywatności przysługuje konstytucyjnie. Gromadzenie, przetwarzanie i przekazywanie danych o pacjencie jest regulowane przez właściwą ustawę.

Nowa ustawa obszernie i szczegółowo odnosi się do kwestii skargi oraz odszkodowania. Każdy pacjent może się odwołać oraz ma prawo do postępowania w sytuacji naruszenia jego praw.Ustawa wprowadza stanowisko Rzecznika Praw Człowieka. Odpowiedzialność za szkody reguluje natomiast Kodeks zobowiązań.