Na Łotwie w dniu 4 kwietnia 1997 roku została podpisana Konwencja o Prawach Człowieka i Biomedycynie. Przepisy te nie są jednak opracowane dobrze. Wiele dziedzin związanych z prawami pacjenta nie zostało jeszcze objętych prawem. Konstytucja Łotwy oświadcza, że będzie chronić ludzkiego zdrowia i gwarantuje podstawowy poziom opieki zdrowotnej dla każdego.



Lekarz musi uzyskać zgodę pacjenta na leczenie, powinien poinformować pacjenta o jego stanie zdrowia i konsekwencjach jakie się z nim wiążą. Wszelkiego rodzaju metody leczenia oraz środki muszą być konsultowane z pacjentem. Natomiast w przypadku gdy diagnoza lub prognoza choroby mogła by pogorszyć stan zdrowia pacjenta, lekarz nie musi podawać pełnej informacji. Pacjent ma prawo odmówić częściowo lub całkowicie oferowanych badań lub leczenia, oświadczając to podpisem.

W przypadku osoby małoletniej lub niezdolnej do podjęcia świadomej decyzji, decyzja ta przysługuje członkom rodziny pacjenta, jego krewnym lub prawnemu przedstawicielowi. Badania i leczenie ambulatoryjne może być wykonywane wbrew woli pacjenta w przypadku, gdy pacjent ma zaburzenia psychiczne, lub też jego zachowanie jest niebezpieczna dla zdrowia innych i jego samego, jak również w sytuacji decyzji odmownej, która mogła by w poważnym stopniu zagrażać życiu lub zdrowiu pacjenta.

Prowadzenie dokumentacji medycznych powinno być organizowane w placówkach zgodnie z procedurami określonymi przez Ministra Opieki Społecznej. Informacje o zdrowiu życia seksualnego pacjenta nalezą do wrażliwych danych, a przetwarzanie ich jest zabronione z wyłączeniem wyjątków zawartych w ustawie. Pacjent ma dostęp do tych informacji. Jeśli są one nieprawdziwe lub niepełne, to ma on prawo zażądać ich aktualizacji bądź zniszczenia.

Poza tym, każdy pacjent ma prawo do nienaruszalności jego życia prywatnego, a używanie jego wyników badań w celach naukowych może zachodzić z zachowaniem anonimowości pacjenta, jeżeli oczywiście wyraża on na to zgodę. Jeśli pacjent zmienił lekarza, wtedy poprzedni jego lekarz powinien wysłać całą dokumentację zdrowotną pacjenta do jego nowego lekarza. Pacjenci mają zagwarantowany wolny wybór lekarza.

Dwa razy do roku mogą go zmienić. Na Łotwie istnieją trzy typy szpitali: szpitale państwowe, podległe Ministerstwu Zdrowia, miejskie i prywatne. Jeżeli rozpatrywać sytuację zdrowotną na Łotwie, to wskaźnik umieralności niemowląt jest tam nadal wysoki, tak samo jak umieralność kobiet przy porodzie.