Luksemburg nie posiada praw pacjenta określonych ustawą. Nowy kodeks etyki lekarskiej został przyjęty i zatwierdzony przez Ministrów z dniem 7 lipca 2005r. Niniejszy Kodeks etyki lekarskiej zawiera specjalny rozdział dotyczący stosunków między lekarzem a pacjentem.



Pacjent, który przebywa w szpitalu oraz podczas dalszego pobytu ma prawo do wyczerpujących informacji dotyczących jego stanu zdrowia i rozpatrywanych metod leczenia. Pacjent ma również prawo do świadomego wyrażenia zgody na leczenie, ma prawo odmówić lub zaakceptować dane działa diagnostyczne bądź terapeutyczne.

Kodeks etyki lekarskiej z roku 2005 przewiduje, że pierwszym obowiązkiem lekarza jest nienaruszalność pacjenta, jego integralności fizycznej i psychicznej. Pacjent podejmuje decyzje związane z jego zdrowiem razem ze swoim lekarzem, biorąc pod uwagę informacje, które otrzymał. Jego zgoda może być udzielona na piśmie lub w inny, zrozumiały sposób. Jeśli pacjent podejmuje decyzję świadczącą o zaniechaniu leczenia bądź dalszej diagnostyki, wtedy lekarz musi poinformować go o wpływie jego wyboru na jego zdrowie.

W poważnej sytuacji, lekarz powinien wziąć pod uwagę życzenie pacjenta dotyczące sposobu zakończenia jego życia i jego dalszego przeznaczenia. Lekarz nie jest zobowiązany do przekazywania informacji, którą normalnie musiałby przekazać, jeśli spowodowałaby ona poważne niebezpieczeństwo dla pacjenta. W tym przypadku lekarz musi również poradzić się kolegi, a jeśli wymaga tego sytuacji także przedstawiciela pacjenta. Jeśli chodzi o dostęp do plików medycznych, pacjent ma prawo do jego indywidualnych akt, czy to osobiście czy to przez jego lekarza.

Jeśli pacjent zmarł, wtedy jego dokumentacja medyczna może być przekazana osobom bliskim, rodzinie. Dane te są poufne i nie mogą być udostępniane osobie trzeciej. Osoba trzecia ma możliwość rzucenia okiem na dokumenty pacjenta jeśli są to sprawy związane na przykład z jego ubezpieczeniem, a nie z jego zdrowiem. Kodeks karny określa warunki zachowania tajemnicy lekarskiej zawartej w Kodeksie etyki lekarskiej. Tajemnica zawodowa zachowuje swoją moc również po śmierci pacjenta.

Mechanizmy dotyczące traktowania skarg i niezadowolenia pacjentów powinny być określane zgodnie z Ustawą o instytucji szpitalnej. Takie skargi mogą być później rozpatrywane przez urzędnika państwowego z Ministerstwa Zdrowia Publicznego, który będzie badać ich ważność