hiszpania


Podstawowym źródeł prawa pacjentów w Hiszpanii są właściwe akty prawne w postaci ustaw. Pacjent posiada prawo do świadomej zgody i jest to podstawowe prawo pacjenta w Hiszpanii. Informacje dotyczące metod leczenia musza być przekazane pacjentowi w formie dla niego zrozumiałej i dostosowanej do jego potrzeb.

Pacjent może również odmówić leczenia i będzie to respektowane. Wolna osoba w wielu 18 lat może zadeklarować sposób traktowania jej z wyprzedzeniem w zakresie opieki i leczenia lub przeznaczenia jej organów po jej śmierci. Służy do tego dokument ważniejszych instrukcji.

Jeśli pacjent jest małoletni i nie jest zdolny intelektualnie lub emocjonalnie zrozumieć zakresu proponowanych interwencji, jego zgoda powinna być poprzedzona decyzją przedstawiciela prawnego. Osoba pełnoletnia może wyznaczyć swojego przedstawiciela prawnego , który będzie działał jako pośrednik między nim a lekarzem.

Pacjent ma prawo do informacji, jak również jego bliscy mogą być poinformowani o stanie jego zdrowia. Wszystkie osoby mają również prawo nie być informowane. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja konieczności terapeutycznej. Chodzi tu o sytuację ograniczenia prawa do informacji pacjenta jeżeli może to spowodować poważne szkody dla jego zdrowia z przyczyn obiektywnych.

W takim wypadku lekarz powinien się skomunikować z rodziną pacjenta w celu przedyskutowania tej decyzji.
Pacjenci mają prawo do wglądu w dokumentację medyczną dotyczącą stanu ich zdrowia. Pacjent może kopiować swoje akta medyczne. Nie może natomiast wykorzystywać akt osoby trzeciej z powodu istniejącej poufności danych osobowych pacjentów.hiszpania

Zapisy kliniczne dotyczące zmarłego pacjenta mogą być udostępnione członkom jego rodziny, chyba, że sam pacjent zabronił takiego dostępu. Pacjent może wnieść skargę jeśli według niego jego prawa zostały pogwałcone. Do tego rodzaju spraw istnieje specjalny organ państwowy i jest nim Rzecznik. Chroni on podstawowych praw i wolności obywateli w ich imieniu.

Co natomiast tyczy się odszkodowania za wyrządzoną krzywdę, ustawodawstwo w Hiszpanii nie zawiera w tej sprawie żadnych szczególnych przepisów. W tej sytuacji w grę wchodzi ustawa o ochronie konsumentów, na której mogą oprzeć się obywatele.